گُلباقالی خانم و شوهرش چند وقتی است آمده‌اند و شده‌اند همسایه ما. روی بالکن آشپزخانه، زیر دیش ماهواره، کنج دیوار، لای یک عالم خاک و خُلی که از تنبلی صاحبخانه آنجا جمع شده. چهار‌تا پر خس و خاشاک _ نه از این خس و خاشاک جدیدی‌ها، از همان قدیمی‌هاش _جمع کرده‌اند روی هم و دو تا تخم گذاشته‌اند.

برای خودشان می‌روند و می‌آیند و بغ‌بغو می‌کنند و از گندم‌های پای دیوار می‌خورند و من دوستانی و ما همسایه‌هایی تازه پیدا کرده‌ایم.

برای دل خوش بودن، لانه کردن دو تا کبوتر پشت در آشپزخانه کافی نیست؟